Autor artykułu przedstawia różne losy wcześniaków i ich rodziców.
Zadaje specjalistom niewygodne pytania dotyczące terapii i etyki.

Pierwszy akapit tekstu przedstawia trudność podjętego tematu:

“Paulinka urodziła się w 1 dniu 23 tygodnia ciąży. Ważyła 380g i miała 25 cm.
Przeżyła trudny okres swojego życia. Miała operację jelita cienkiego, wycieli jej aż 30 cm. Niestety, moja córeczka długo nie pożyła. Zmarła, gdy wybiły jej 4 miesiące” - napisała na swoim blogu mama Paulinki.

Ogromny postęp w medycynie perinatalnej i neonatologii w ostatnim dziesięcioleciu sprawił, że lekarze ratują, niekiedy wręcz przywracają do życia, coraz młodsze wcześniaki, skrajnie niedojrzałe noworodki oraz te urodzone o czasie, ale z bardzo poważnym niedotlenieniem, w zamartwicy. Takie, które jeszcze kilka lat temu najczęściej umarłby podczas porodu lub tuż po nim. I coraz częściej medycy zadają sobie dramatyczne pytania. Czy tak trzeba? Czy wolno? (…)”

Cytat pochodzi z tygodnika Polityka artykułu “Za wcześnie urodzone”, autor Agnieszka Sowa.

Chciałam zamieścić na blogu kilka cytatów, ale w artykule brak jest historii z happy endem. Natomiast w życiu zdarzają się sytuacje kiedy dzieci urodzone przedwcześnie rozwijają się prawidłowo i są zdrowe.

Zachęcam do przeczytania w całości artykułu z Polityki.
Mam nadzieję, że niedługo będzie dostępny również online.

Przy tej okazji chciałam jeszcze dodać, że wcześniaki często wymagają długiego leczenia.
To oznacza, że po wypisie ze szpitala rodzice otrzymują listę zalecanych wizyt u różnych specjalistów. Niektóre wcześniaki czeka też rehabilitacja. O zmaganiach rodziców wcześniaków mówił w swoim wystąpieniu w Parlamencie Europejskim dr Tomasz Makaruk - prezes Fundacji Wcześniak:

W magazynie Gaga mamy przyjemność przeczytać felieton Sylwii Chutnik, która porusza temat poród. Jego magię, niezwykły charakter i siłę kobiet.

Przetoczę fragment:
“(…)sam widok porodu to dla mnie sto razy większa adrenalina niż sensacyjne wygibasy z amerykańskich filmów. Ten moment graniczny, kiedy dziecko wychodzi na zewnątrz, te ostatnie stęki, te krzyki i – bach – ślizg z pulsującą pępowiną. Płacz, ulga, pierwsze spojrzenie w oczy pokrytego śluzem Onego. I zaczynasz się zastanawiać, chwileczkę, to w brzuchu wyhodowałam małego człowieka, ale jak to się robi? Czy to jakieś doświadczenia chemiczne, odlewnia bobasów made in China? Czy to naprawdę ja przyczyniłam się do ulepienia tych rąk, łysej główki, ciemnych oczu i bezzębnych ust? To wszystko jest bardzo pocieszające, szczególnie dla wszelkiego rodzaju oferm życiowych i safanduł. Całe życie ktoś nam gadał nad głową, że nic nie potrafimy. Z matmy „niedostateczny”, z pracy zawodowej „poniżej oczekiwań”, z relacji międzyludzkich status „to skomplikowane”. Aż tu nagle takie cudo na porodówce! To ze mnie narody, to ze mnie życie, ze mnie pokolenia i cała przyszłość. Możecie mi naskoczyć, urodziłam. Wśród tego całego zamieszania z ciążą, z nienarodzonym, trochę podrodzonym i zupełnie gotowym płodoczłowiekiem jest gdzieś pomijana kobietomatka. Wyciska się z niej dziecko, a potem zostawia samą i sobie teraz radź bez instrukcji obsługi i sobie teraz popłacz w kącie, tylko nie za głośno, bo nie będzie słychać płaczu dziecka. Jednak to właśnie poród jako antropologia widowiska na krótką chwilę oddaje podmiotowość kobiecie.(…)”

Z jakimi uczuciami kojarzy się Wam poród?

Niestety nie dostałam się do trzeciego etapu konkursu. Może następnym razem będę miała silniejsze wsparcie sms-owe Pewnie jeszcze dużo muszę poprawić, byście chętniej głosowały

Wszystkie pomysły, co powinnam ulepszyć proszę pisać w komentarzu

Teraz trwa 2 etap polegający na głosowaniu za pośrednictwem sms-a.  Koszt sms-a to 1,33 zł.
Dochód z głosowania przekazany będzie na obozy rehabilitacyjne dla dzieci niepełnosprawnych!

Warto głosować!

Teraz przy blogu mam dwie kropki, co oznacza, że mam głosów około 6 do 50

Najwięcej głosów w tej kategorii ma blog z 4 kropkami, co oznacza, że zagłosowało na niego aż 251-1000 osób!

Liczę na Twój głos:

Twój głos to przepustka do 3 etapu konkursu
Jeśli dzięki Tobie uda mi się tam przejść, to już jury zdecyduje jaki blog jest najlepszy.

Miałam przyjemność porozmawiać z jedną z założycielek portalu Joanną Gotfryd
A poniżej przedstawiam jej treść

Kasia: Skąd pomysł na portal Mamo Pracuj (www.mamopracuj.pl) ?

Joanna: Po urodzeniu drugiej córki i po zakończeniu urlopu macierzyńskiego szukałam nowej pracy, ciekawego zajęcia dla siebie i okazało się, że mogę zacząć pracować bardzo szybko, ale np po 12 godzin dziennie. Chciałam pracować na niepełny etat, albo częściowo zdalnie, ale nie było na to szans, a ja nie chciałam widywać moich dzieci tylko w weekendy (mam 2 córki - 5 letnią i roczną).
W tym samym czasie moja przyjaciółka Agnieszka Kaczanowska pracowała z sukcesem jako telepracownik od kilku lat, również będąc mamą 2 dziewczynek. I tak kiedyś usiadłyśmy i zaczęłyśmy o tym rozmawiać, że takich mam, które chcą pracować, ale niekoniecznie z pełną dyspozycyjnością na pewno jest więcej. Ja się źle czułam z tym, że “siedzę w domu” - oczywiście z siedzeniem to nie miało nic wspólnego, ale tak się mówi: siedzę w domu z dzieckiem. Zawsze byłam aktywna, pracowałam mając jedno dziecko, i nie bardzo sobie umiałam wyobrazić, że teraz będę “tylko mamą”. Tak powstał pomysł stworzenia portalu dla mam, które chcą pracować.

Kasia: Jakie informacje mogą znaleźć na nim mamy?

Joanna: Piszemy o tym jak szukać pracy i jakiej pracy szukać kiedy jest się mamą. Pokazujemy jak godzić życie rodzinne z zawodowym. Dajemy pomysły na pracę z domu, podpowiadamy jak zabrać się do założenia własnej firmy. Dajemy pomysły na sprawdzony biznes czyli franczyzę. Piszemy o elastycznych formach zatrudnienia, które mogą być najlepsze dla młodych mam.
Piszemy o mamach, którym się udało i które godzą życie rodzinne i zawodowe. Mamy też rubrykę zdaniem prawnika - publikujemy tam artykuły o prawach matek i pracodawców oraz opinie prawnika dotyczące pytań zadanych przez mamy.
Chcemy być źródłem pozytywnej energii i chcemy dawać inspirację mamom, które chcą pracować, ale np. nie wyobrażają sobie pełnego etatu i pełnej dyspozycyjności. Podpowiadamy im co mogą zrobić. A tym, które już pracują - pomagamy tak zorganizować życie rodziny i ich własne, żeby powrót do pracy był jak najmniej stresujący. Bo warto, aby te mamy, które chcą pracować, mogły to robić. Mamy to świetni pracownicy, są bardzo dobrze zorganizowane i zmotywowane. Tworząc Mamo Pracuj przyświecała nam idea, że szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko.

Kasia: Czy na portalu znajdziemy oferty pracy skierowane dla mam, które chcą pracować w domu?

Joanna: Tak, jest to coś, na czym nam bardzo zależy - publikujemy ogłoszenia o pracę wyselekcjonowane specjalnie pod kątem mam. Są to ogłoszenia pozyskane bezpośrednio dla nas, a nie np tylko przekierowane z innych serwisów. Te ogłoszenie to nie tylko praca z domu, ale też praca w biurze np na niepełny etat, praca w elastycznych godzinach, itp. Wiemy, że mamy bardzo czekają na te ogłoszenia.

Kasia: Jak portal został przyjęty przez pracodawców, chętnie zamieszczają ogłoszenia skierowane do kobiet mających dzieci?

Joanna: Nasz serwis działa od 6 grudnia 2011, a więc trochę ponad miesiąc. Zdążyłyśmy zainteresować swoim pomysłem Dzień Dobry TVN (emisja programu z naszym udziałem była 8 grudnia). Ogłoszenia już są i cały czas pracujemy nad pozyskaniem nowych. Tak jak wspomniałam na początku, serwis powstał między innymi dlatego, że nie byłam w stanie znaleźć dla siebie fajnej pracy na pół etatu. W Polsce wciąż jest mało takich ofert, zwłaszcza dla specjalistów. Wierzymy, że to się będzie zmieniać i ogłoszeń na naszym serwisie będzie coraz więcej.
Przy okazji, jeśli czytają nas mamy, które pracują w takich firmach, które mają dobre oferty dla młodych mam, albo znają firmy przyjazne rodzinie - proszę powiedzcie nam o nich, chętnie o takich firmach napiszemy i opublikujemy ich ogłoszenia. Nasz e-mail: kontakt@mamopracuj.pl
W ogóle zapraszamy wszystkie mamy i przyszłe mamy, które po urodzeniu dziecka będą chciały wrócić do aktywności zawodowej, aby odwiedzały naszą stronę regularnie. Polecamy zapisanie się na nasz newsletter - raz na miesiąc wysyłamy najciekawsze informacje oraz do polubienia naszego profilu na Facebooku - tam publikujemy najbardziej aktualne informacje.

Jeszcze dodam, że więcej informacji znajdziesz tutaj:

Kiedyś na blogu podjęłam już temat poronienia. Napisałam o nim w aspekcie psychologicznym i medycznym. Dla kobiety, która straciła dziecko rozpoczyna się czas pełen żalu, żałoby i straconych marzeń. Ten wpis o poronieniu napisany bardzo dawno wciąż jednak “żyje”. Kobiety opisują w nim swoje dramatyczne historie. Zawsze czytając te komentarze mam łzy w oczach.

Dlaczego zabierałam się za lekturę tej książki tak długo?
Być może z przeczucia, że uruchomi lawinę łez.

Książka to zbiór zapisów z wątku forum tworzonego przez kobiety w różnym: wieku, wykształceniu i momencie życia. Łączy je jedno - doświadczyły poronienia. Próbują radzić sobie na różne sposoby ze stratą dziecka. Z czasem stają się dla siebie ogromnym wsparciem.

Zachęcam do przeczytania! Lektura może być pomocna dla osób, których bliscy doświadczyli poronienia.

http://www.blogroku.pl/kategorie/o-ciazowych-i-po-porodowych-rozterkach-opowiada-po,gwli6,blog.html

Mam nadzieję, że będziecie mi kibicować, a jak trzeba będzie to zagłosujecie

Życzę Wam Szczęśliwego Nowego Roku 2012
Pełnego nowych początków, nowych nadziei i nowych marzeń

Bywa i tak, że mamy, które bardzo chciały karmić piersią, na początku są rozczarowane. Ciężko jest im przystawić maluszka do piersi, albo dziecko nie chce jeść i cały czas śpi. Trzeba je wtedy wybudzać. Stąd karmienie piersią coraz mniej przypomina taki prosty sposób karmienia maluszka. Wtedy trzeba włożyć dużo pracy, aby odnieść sukces w karmieniu naturalnym maluszka. Mamy, które przezwyciężyły początkowe trudności w karmieniu. Często karmią z sukcesem w przyszłości. Oczywiście zdarzają się sytuacje, że karmienie piersią od początku jest bez problemowe

W ocenie karmienia piersią, obserwacji maluszka okaże się pomocny Dzienniczek Karmienia Maluszka. Zawarte są w nim wskazówki jak dobrze przystawić dziecko do piersi. Narysowane i opisane są pozycje do karmienia piersią. W Dzienniczku jest miejsce dla mamy do zapisywania: o której i którą piersią karmiła dziecko oraz przez jaki czas. Też jest miejsce na wpisanie konkretnej ilości pokarmu jeśli mama odciąga pokarm. Kolejne rubryki służą do zapisania brudnych i mokrych pieluszek oraz własnych notatek. Np. mama zdecydowała się poszerzyć swoją dietę o coś nowego i sprawdza reakcję dziecka: czy nie płacze, czy nie ma wzdętego brzuszka etc.

Tak wygląda jedna z dwóch wersji okładek Dzienniczka Karmienia Maluszka:

W jakim celu prowadzić powyższe notatki?

Informacje o częstości karmień, ilości i jakości pieluszek pomogą ocenić czy karmienie maluszka jest skuteczne. Ponieważ są to wskaźniki skutecznego karmienia, o których pisałam tutaj.
Bywa tak, że mamy rezygnują z karmienia piersią, bo nie widzą ile dziecko zjada. A tak naprawdę wystarczy obserwować maluszka. Kiedy jest głodny, jest spięty, szuka buźką piersi. A w trakcie karmienia spięte dłonie  rozluźniają się, dziecko zaczyna powoli odpływać.
Kolejnym wyznacznikiem czy jedzenie jest skuteczne, to waga dziecka. Taką kontrolę wagi można zrobić w przychodni u pediatry. Bywa, że położna środowiskowa lub konsultant laktacyjny ważny maluszka i powie czy prawidłowo dziecko przybiera na wadze

A tak wygląda w środku Dzienniczek Karmienia Maluszka:

Opowiada w nim o macierzyństwie. O tym jak: “Planowałam, że następne dziecko urodzę około czterdziestki. Takie “kryzysowe”, które pojawia się, gdy rodzice są trochę ze sobą znużeni.”

A Wasze pociechy w jakim momencie małżeństwa/partnerstwa pojawiły się?