W sal porodowej, na pustyni, w morzu, w namiocie, czy też ogrodzie… Nam mogą kojarzyć się bardziej tradycyjne miejsca takie jak sala porodowa czy zacisze rodzinnego domu. Choć te drugie położenie jest rzadziej spotykane.

W filmie “Pierwszy krzyk” (Le Premier cri) poznajemy historię kilku kobiet z różnych kultur, które rodzą w dowolnie wybranych przez siebie miejscach. Bywa, że lokalizacja porodu jest uwarunkowana przez cywilizację w jakiej żyje.

W dokumencie przedstawiono parę, która zapragnęła urodzić naturalnie wraz z delfinami. Na początku mieli kilka sesji z tymi wodnymi ssakami oraz lalką i odtwarzali scenę z porodu. Można by zapytać dlaczego niektóre kobiety chcą rodzić z delfinami? Otóż ultradźwięki wydawane przez wodne ssaki stymulują i oddziaływają na dziecko pozytywnie.

Narodziny z delfinami (fragment filmu “Pierwszy Krzyk”):

Twórcą filmu jest Gilles de Maistre w wywiadzie, który znalazłam na portalu maluchy.pl zdradza:

“Jak wyglądały przygotowania do tego niezwykłego projektu?

Zależało mi, aby tych 10 narodzin pokazywało rozmaite kontrasty: kulturowe, ekonomiczne, ideowe – od lodów Syberii, przez tropikalne lasy po piasek Sahary. Chciałem pokazać jak odmienne środowisko, odmienne okoliczności modelują ten uniwersalny moment narodzin, jak to z kolei wpływa na kształt społeczeństwa. Wyzwaniem było znalezienie wystarczającej ilości dowodów dla tych tez. Bo choć wszędzie rodzą się dzieci, to znalezienie kobiet, które pozwoliłyby sfilmować się w tak intymnej chwili wcale nie było proste. W dodatku bardzo trudno zaplanować sfilmowanie porodu, przecież może się zacząć w każdej chwili, to jest zupełnie nie do przewidzenia. Musieliśmy więc być przygotowani cały czas. W dodatku chciałem pokazać te kobiety nie tylko w chwili porodu, ale ukazać ich życie, otoczenie, plany, nadzieje, marzenia. To wymagało mnóstwo pracy. Same zdjęcia zajęły nam około 15 miesięcy, prace przygotowawcze trwały jeszcze dłużej. A życie i tak zaskakiwało nas co chwila. Ale życie składa się z rozmaitych dramatów i to jest w nim najciekawsze.
(…)

Co sądzisz o stwierdzeniu doktora Yoshimury na temat technologii, która dehumanizuje porody?

Zwolennicy naturalnych metod mają pewną skłonność do używania przesadnych określeń. Moim zadaniem jako filmowca było przedstawienie odmiennych postaw, poglądów, wyborów, a nie ocenianie ich. Oczywiście rodzącej należy się szacunek, odpowiednia godność i wolność wyboru co do metody jaką jej dziecko przyjdzie na ten świat. Ale uważam, że należy też robić wszystko, co możliwe, aby chronić życie matki i dziecka. Jeśli wymaga to zastosowania jakichś medycznych interwencji typu cesarskie cięcie, to po prostu należy to zrobić. Ten japoński lekarz, zwolennik naturalnych porodów też ma takie podejście: zawsze jest gotów pomóc swoim pacjentkom, gdyby zaszła taka konieczność, ma na podorędziu cały potrzebny sprzęt medyczny i personel gotowy wykonać każdą niezbędną czynność. Jeśli wszystko idzie dobrze – zostawmy to naturze, kiedy pojawiają się kłopoty korzystajmy ze zdobyczy technologii. Problem w tym, że nie wszystkie kobiety mają taki wybór: natura czy technologia. Rodzącej na pustyni nikt nie pytał, czy nie wolałaby cesarskiego cięcia. Wiele porodów na świecie odbywa się w warunkach urągających higienie, zagrażających zdrowiu i życiu kobiety. Przed nami długa droga zanim wszystkie kobiety będą mogły rodzić w godny i bezpieczny sposób.

Jak w tym świetle wygląda decyzja amerykańskiej pary, by rodzić bez asysty medycznej?

Niedawno odwiedzili mnie w Paryżu z małym Faneckiem, który ma już teraz półtora roku, a my widzieliśmy ten niezwykły moment jego narodzin na wielkim ekranie. To bardzo piękne! Uważam, że narodziny Fanecka, są jednym z najlepszych fragmentów filmu, mają w sobie wielkie bogactwo i intensywność. Matka Fanecka poświęciła wiele czasu na przygotowania do samodzielnego porodu, uczyła się wszystkich jego aspektów, rozmawiała też z innymi matkami, które rodziły w szpitalu i czuły, że ktoś odebrał im tam coś cennego. Jednak nie polecałbym takiej metody nikomu. Myślę, że nie wszystkie kobiety są w stanie samodzielnie przejść przez tę walką jaką jest poród.”

Cały wywiad dostępny tutaj.

A poniżej znajdziecie kilka kadrów z filmu:

W zakończeniu filmu poznajemy pewną legendę:

“Zgodnie z talmudyczną legendą dziecko, przychodząc na świat, pamięta swoje poprzednie życie, ale anioł, który towarzyszy narodzinom, nakazuje mu zachować tę wiedzę w tajemnicy. Kładzie palec na ustach niemowlęcia, aby mogło o wszystkim zapomnieć. Anielski dotyk poprzedza pierwszy krzyk dziecka i pozostawia ślad – niewielkie wgłębienie pomiędzy górną wargą a nosem…”

Gorąco polecam A jakie są Wasze wrażenia?

Podobne wpisy

• Cud narodzin (0)
• Dokąd zmierzamy? (0)
• Pozwólcie nam się przywitać! (1)
• Relacja z filmu “Poród w Ekstazie” (10)

Kampania rozpoczęła się 19 kwietnia autorem jej jest Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich i Ministerstwo Pracy i Polityki, a dotyczy godzenia życia rodzinnego z pracą. Mężczyźni mogą kobietom pomóc w powrocie do pracy odciążając je z domowych obowiązków rodzinnych i zawodowych kobiet oraz mężczyzn, i aktywizacji społeczno-ekonomicznej kobiet.

Jak oceniacie taką kampanię?
Spoty z kampanii “Mama ma” do obejrzenia po kliknięciu w poniższy link:
www.kampaniespoleczne.pl/kampanie,2266,mama_ma_dosyc

Podobne wpisy

• 10 reklam promujących karmienia piersią (6)

A więc co czyta położna?

Obecnie dorwałam bardzo ciekawą książkę “Dziecko aktywny uczestnik porodu” We wstępie zwrócono uwagę, że przez długi czas wszyscy skupili swoją uwagę na rodzącej. To w jaki sposób przeżywa poród, a na drugi plan zeszło rodzące się dziecko. Natomiast z czasem naukowcy skupili się także na rodzących się dzieciach. Na przestrzeni ostatnich lat bardzo podniosła się jakość opieki neonatologicznej. Coraz częściej zwracamy uwagę także na to, co odczuwa dziecko. To w jaki sposób odbiera poród dziecko spróbował opisać francuski położnik Frederick Leboyer w “Narodziny bez przemocy”.

Przetoczę również fragment z wprowadzenia do książki:

“Żyjemy w dobie, kiedy określenie “dobrze urodzony”" nabrało nowej treści. Obecnie nie wystarcza już pragnienie, aby dziecko urodziło się żywe. Chcemy zaoszczędzić mu wszelkich dających się uniknąć trudności porodowych, aby w przyszłości nie było “trudnym” dzieckiem obarczony, urazem porodowym. Nazywamy to dobrym porodem. Wszystkie dzieci mają prawo być dobrze urodzone” Cytat został zaczerpnięty z książki “Rodzi się człowiek” W. Fijałkowskiego.

“Narodziny to tylko chwila, lecz jest to chwila szczególna” F. Leboyer

Przed powyższą pozycją zaczęłam czytać “Warto karmić piersią” Magdaleny Nehring-Gugulskiej, ta żółta książeczka okazała się kopalnią wiedzy na temat laktacji! Znalazłam w niej liczne historie z “życia wzięte”.  Opisana została cała gama dolegliwości jakie mogą spotkać kobietę karmiącą, a także szereg rad jak można je wyleczyć, i jak im zapobiec. Aczkolwiek są sytuacje, w których ważne jest spotkanie się oko w oko z konsultantem laktacyjnym i dobranie odpowiednich zaleceń.

A wracając do Światowego Dnia Książki mi osobiście bardzo podoba się spot reklamujący ten dzień “Czytaj! Zobacz więcej”:

Wiecie, że w Katalonii 23 kwietnia kupując książkę otrzymuje się kwiat! Piękne!

A jak do tego doszło:

“23 kwietnia jest w Katalonii hucznie obchodzonym świętem narodowym, jako dzień jej patrona – Świętego Jerzego. Zgodnie z długą tradycją w Katalonii obdarowywano w ten dzień kobiety czerwonymi różami, mającymi symbolizować krew pokonanego przez św. Jerzego smoka. Później kobiety zaczęły odwzajemniać się mężczyznom podarunkami z książek.”
źródło: wikipedia.org

Czekam na Wasze podpowiedzi, co warto przeczytać.

Podobne wpisy

• Droga mleczna czyli o karmieniu piersą (1)
• Cisza pod sercem opowieść o poronieniu (0)
• Pierwsze kroki w macierzyństwie (0)
• Więź daje siłę – twórz ją z dzieckiem (0)
• Poród bez granic (0)

Podobne wpisy

• Pierwszy krzyk (3)
• Relacja z filmu “Poród w Ekstazie” (10)

Odkryłam na nowo ciekawostki dotyczące karmienia piersią Choć książeczka ma zaledwie 92 strony, to jest skarbnicą wiedzy. Nie dowiesz się z niej jak prawidłowo przystawić do piersi maluszka (choć były cenne rady na co zwrócić uwagę jak karmimy maluszka piersią). Za to otrzymasz tysiące argumentów (cytaty badań naukowych), dlaczego warto podjąć trud!

Kilka ciekawych cytatów z książki “Droga mleczna”:

Niektóre z argumentów przemawiających za karmieniem piersią

“Dzieci karmione piersią nie będą też zbyt często odwiedzać ortodonty, gdyż ssanie piersi lepiej niż picie z butelki rozwija mięśnie twarzy, szczęki oraz zębów.”

“(…) mniejsze ryzyko otyłości. Według M. F. Rolland – Cachera – badacza z Inserm (francuskiego Narodowego Instytutu Zdrowia i Naukowych Badań Medycznych) – wzrost liczby dzieci otyłych w ostatnich latach spowodowany jest brakiem równowag między białkami a tłuszczami w diecie dzieci. Białka podwyższają czynnik wzrostu, które stymulują mnożenie się wszystkich typów komórek, także prekursorów komórek tłuszczowych. Tłuszcze zaś hamują mnożenie się komórek przez pierwsze lata życia. A trzeba wiedzieć, iż mleko matki jest bardzo tłuste (około 55% tłuszczu na zaledwie 7% białka), a jego skład jest wprost idealnie dopasowany do potrzeb pierwszych miesiącach życia dziecka.”

Karmienie piersią a ciało kobiety

“Bo mi piersi obwisną!

(…) wszyscy specjaliście powtarzają jednogłośnie, że to co niszczy biust, to nagła zmiana objętości i wielkości. Czyli przede wszystkim jego powiększanie się w czasie ciąży, nadmiar pokarmu (który może wynikać z nieregularnego przystawiania) lub nagłe przerwanie karmienia (ostawienie dziecka).
Aby uniknąć tego typu kłopotów, nieodzowne jest przestrzeganie kilku zasad, takich jak:

- Właściwe rozłożenie karmień, począwszy od wczesnego przystawienia do piersi po porodzie.
- Częste karmienia w pierwszych dniach życia dziecka.
- Odstawianie stopniowe.
- W przypadku dużego i ciężkiego biustu dobry stanik, który go podtrzyma, a nie będzie uciskał.”

Osteoporoza a karmienie piersią

“Inną zmorą matek karmiących jest obawa, iż karmienie pociąga za sobą długotrwałe odwapnienie kości, mogące, w późniejszym wieku, spowodować osteoporozę. Niedawne analizy, wykonane na mamach karmiących do dziewiątego miesiąca, wykazały powrót do normalnej gęstości kości w rok po odstawieniu dziecka od piersi.
Z innych badań – nad kobietami po menopauzie, które wykarmiły kilkoro dzieci – wynikało, iż gęstość wzrastała z każdym karmionym dzieckiem. Mamy te rzadziej niż przeciętna kobieta doznawały złamań kości.”

Cytaty pochodzą z książki “Droga mleczna” Claude Didierjean – Jouveau, wydawnictwa Mamania.

Wymieniłabym jeszcze mnóstwo cytatów! Natomiast pewnie mi nie wolno Stąd na zakończenie wpisu powiem tylko tyle, że książkę warto przeczytać.

Szczególnie polecam tę lekturę kobietom sceptycznie nastawionym do karmienia piersią. Także, jeśli dopadnie Cię kryzys w trakcie przygody z karmieniem piersią, to sięgnij po tę książkę! Napełni Cię optymizmem i pewnością, że mleko mamy jest najlepsze!

Zapraszam do komentowania

Podobne wpisy

• Cisza pod sercem opowieść o poronieniu (0)
• Światowy Dzień Książki (0)
• Breast is best czyli o piersiach inaczej (0)
• Pomocny dla mam karmiących piersią (2)
• Pierwsze kroki w macierzyństwie (0)
• 10 reklam promujących karmienia piersią (6)
• Breastfeeding film anglojęzyczny o karmieniu piersią :-) (1)

Długo zastanawiałam się czy zadać takie pytanie, ale po dyskusji na profilu zapytajpolozna.pl na Facebooku ośmieliłam się. Zadane zostało pytanie: “Co myślicie o cięciu cesarskim?”. Komentarzy pojawiła się cała lawina. Oczywiście nikt nie kwestionuje cięcia cesarskiego jeśli istniała taka konieczność. Gorzej z akceptacją kiedy takiego wyboru dokonała przyszła mama.

W poprzednim numerze “Twojego Stylu” ukazał się kontrowersyjny artykuł: “Mama rodzi punktualnie“.
Jak można się domyśleć tematem przewodnim jest cięcie cesarskie. Bohaterki artykułu opowiadają o swoich lękach porodowych, o plusach cięcia cesarskiego. Aż same zaczynają KRYTYKOWAĆ kobiety, które urodziły naturalnie.

Cytaty wypowiedzi kobiet z artykułu “Mama rodzi punktualnie”:
Iwona: A może też zakazać botoksu, antykoncepcji i farbowania włosów? A tak serio, wkurza mnie zaściankowa presja, by kobiety rodziły naturalnie, i stygmatyzacja tych, które wybrały cesarkę na życzenie. Mój mąż miał w szpitalu trzydziestolatkę, która uparła się na poród naturalny, mimo że jej dziecko ważyło ponad cztery kilo. Wychodziła ze szpitala ze zniszczonym zwieraczem odbytu i hemoroidami sromu. Była z siebie dumna. Na obchodzie powiedziała: “Doktorze, rodziłam jak prawdziwa kobieta, a nie jak te lalunie, które przychodzą rodzić wypindrzone i chcą się znieczulać, usypiać i kroić! One nie są matkami!”.

Oczywiście cesarka niesie ryzyko powikłań, ale jak mówią ginekolodzy, to ułamek wśród zabiegów.

Aneta: Chodzi o to, że kobiety, które rodziły naturalnie i bardzo cierpiały, chcą te tortury uzasadnić. Stąd to: “Rodziłam w bólach, jestem lepsza”. Do dziś spotykam matki, które myślą, że blizna po cesarce to kilkucentymetrowej szerokości dziara od pępka w dół. Mówią: “Też bym wolała cesarkę, gdyby nie to paskudztwo”. Wtedy wyjaśniam, że blizna nie wystaje znad bikini. I polecam cesarkę wszystkim przyszłym matkom. Najlepszą rekomendacją są moje córki.

Iwona: Kiedyś od pacjentki, która regularnie wybielała u mnie zęby, usłyszałam: “Kuzynka miała cesarkę na życzenie! Co za fanaberia! Co to za matka! No więc powiedziałam jej: to teraz nie obchodź z dzieckiem urodzin, bo przecież to nie były narodziny, tylko wyjęcie z brzucha”. Zagotowałam się. – “Kiedy pani rodziła? – zapytałam. – Trzy lata temu, dwanaście godzin! – Współczuję. Jako lekarz i żona położnika powiem pani, że tak długi poród naturalny nigdy nie jest dla kobiety stuprocentowo bezpieczny. Zostają uszkodzenia, które mogą dać o sobie znać po kilku latach. – Jakie?! – dopytywała. – Nietrzymanie moczu i dosyć często niekontrolowane puszczanie gazów”. Zbladła. A mnie ulżyło. Dziś znajomym, które mają wątpliwości: “Nie chcę cierpieć, rodząc, czy w związku z tym jestem gorszą matką?”, odpowiadam: “Miałam cesarkę na żądanie i kocham moje dzieci nad życie, bardziej już nie można”.

Są to dość ostre wypowiedzi i porównania.
Zgodzę się z jednym, że nigdy nie ma gwarancji dotyczącej przebiegu poród. Takiej samej gwarancji nie ma jeśli chodzi o cięcie cesarskie. Nigdy do końca nie możemy powiedzieć, że coś przebiegnie bez komplikacji.

Bohaterki za bardzo przerysowują, a może i demonizują poród.

A jakie jest Wasze zdanie?

Podobne wpisy

• Zawirowania na temat znieczulenia zewnątrzoponowego (0)

Na marginesie spodziewałam się, że film będzie dłuży. Omawia tak wiele zagadnień, że aż dziw, że można o nich powiedzieć tak krótko i zwięźle. “Breast is best…” jest kompendium wiedzy o karmieniu piersią. Oglądając dowiemy się troszkę: o historii karmienia piersią, o tym dlaczego ważny jest pierwszy kontakt i pierwsze karmienie piersią. Jak wygląda karmienie piersią wcześniaków i dlaczego jest ważne.

Pokazana jest również mama karmiąca niemowlaka i starszą córkę Konfiguracji jest bardzo wiele, ale oprócz zalet karmienia piersią. Pokazane są też sytuacje, które mogą zdarzyć się w trakcie przygody z laktacją a mianowicie: nawał, zapalenie piersi czy kryzys laktacyjny.

Polecam!

Zobaczcie zwiastun:

A jakie są Wasze wrażenia?

Podobne wpisy

• Breastfeeding film anglojęzyczny o karmieniu piersią :-) (1)
• Droga mleczna czyli o karmieniu piersą (1)
• Pomocny dla mam karmiących piersią (2)
• 10 reklam promujących karmienia piersią (6)
• Nie udawaj, że nie widzisz (25)
• Jak prowadzić kontrolkę karmienia? (6)
• Czy moje dziecko się najada kiedy karmię piersią? (17)

W artykule Ireny Cieślińskiej możemy przeczytać, że zębom szkodzą zachcianki ciążowe typu raz słodkie, raz kwaśne. A to sprzyja rozwojowi próchnicy. Następna dolegliwość, to wymioty. Po nich warto przepłukać jamę ustną wodą z sodą kuchenną (łyżka na szklankę”. Roztwór ten hamuje działanie kwasu.

Są też choroby zębów, które dotykają kobiety w ciąży np. ziarniniaki ciężarnych. Nie leczone stany zapalne zębów mogę wywołać nawet poród przedwczesny. Wniosek! Pamiętajcie o wizycie u dentysty w trakcie ciąży.

Jeśli ciąża jest planowana, wtedy warto udać się na wizytę przed poczęciem dziecka Dobrze byłoby gdyby taką wizytę również odbył przyszły tata.

Podobne wpisy

• Test obciążenia glukozą omówienie wyników (1)
• Paciorkowiec GBS w ciąży (2)
• Anoreksja w ciąży (0)
• O liczeniu ruchów dziecka (1)
• Ciąża tydzień po tygodniu (1)
• Waga w ciąży (3)
• Pierwsze 10 tygodni najważniejsze dla rozwoju płodu (0)

(Zrobiłam zdjęcia! Niestety ich nie dodam, ponieważ system blogowy nie działa w pełni )

Na wstępie Prezes Fundacji przytoczyła dość mocne przemyślenia dotyczące konsekwencji tego w, jaki sposób przyszliśmy na świat. Zapamiętałam zdanie, jakie powiedziała cytując swoją córkę: “Mamo za 50 lat nie będzie miłości”. Zaczęłam się zastanawiać czy istotnie mimo całego rozwoju technologi gdzieś się od siebie nie oddalamy?!

A dzieci… Rodzą się! Jestem tego świadkiem niemalże codziennie. Każde narodziny są inne… Każde powitanie mamy z dzieckiem jest inne. Czasami słyszę: “O moja kochana tak długo na Ciebie czekaliśmy”, a czasami “Proszę ją wziąć”, albo “Ale tutaj jest brudno” (kiedy podaje maluszka do przytulenia mamie).

I zastanawiam się czy to ważne, że maluszek jest troszkę ubrudzony, że mama jest troszkę brudna, że wszyscy się troszkę pobrudzą. Przecież tyle na siebie czekali mama i dziecko! Przez tyle tygodni stanowili jedność, a nagle są dwiema odrębnymi jednostkami, ale nadal wciąż siebie potrzebują! Szczególnie maluszek.

Otrzymałam też ulotkę, która utkwiła mi w pamięci! Spójrzcie:

Niezwykłym gościem tej konferencji był Michel Odent francuski położniki badacz. Przeczytałam jego Odrodzone Narodziny. Zaprezentował wiele ciekawych wniosków dotyczących porodów. Np., jakie otoczenie w, którym odbywa się poród powinno być aby nie był zakłócony. Zwrócił uwagę, że podając syntetyczną oksytocynę blokujemy wytwarzanie się tej naturalnej. A co za tym idzie jest blokowana kaskada innych hormonów miłości…

Tutaj przeczytacie o czym jeszcze mówił Michel Odent:
http://wyborcza.pl/1,91446,11303088,Ekspert_o_praktyce_porodow__znajdujemy_sie_na_dnie.html

Powiem Wam szczerze, że niestety nie byłam na całej konferencji. Zapowiadała się rewelacyjne i taka z pewnością była. Teraz odbędzie się w różnych miastach Polski.

Podobne wpisy

• Pierwszy krzyk (3)
• Pozwólcie nam się przywitać! (1)

A więc zaczynamy poniżej moje pytania i odpowiedzi Beaty mamy Bruna i Niny

Ja: Zastanawiam się czasami, co polecić rodzicom na zimowy spacer z maluszkiem:
w co go ubrać, czym go okryć. Jakie polecacie produktu i dlaczego?

Beata: DOBRY ŚPIWOREK Podpisuje się obiema rekami! O śpiworkach można długo, ale
moim zdaniem najważniejsze:

- żeby był mięciutki, jak koc niemal, a nie taki sztywny jak niektóre. Jak
jest mięciutki, to otula jak ciepła kołderka i dziecku jest dużo milej.

- żeby miał rozcięcia na pasy do fotelika, bo wtedy jest dużo bardziej
uniwersalny, z dzieckiem przecież często jeździmy samochodem, a przy
niemowlakach mamy często na jakieś krótsze wypady używają właśnie fotelika
wpiętego w koła, a nie gondoli. (jak dla mnie ten punkt jak najbardziej trafny i ważny!)

- żeby go można było raz dwa w całości odpiąć, bez wyjmowania dziecka - jak
jesteśmy na dworze, dziecku ciepło, wchodzimy do sklepu / przychodni /
rozgrzeje się samochód, cokolwiek, ze zmienia się temperatura, a my myk,
jeden suwak i maluch się nie grzeje

- co do grubości, to zależny. Ja sama jestem zwolennikiem takich
jesienno-wiosennych i zima przy największych mrozach wkładałam koc do
środka, żeby na pewno było ciepło. Ale są rodzice, no z gór, którzy muszą
mieć taki naprawdę grubaśny… Jak używałam ten jesienny, to luksus nie
zakładania kurtki wiosna i jesienią na noworodka – nie do przecenienia:)

My mamy w ofercie marki JJ Cole – naprawdę wygodne, super przyjemne
materiały, wysoka jakość. I mamy tez taki Wallaboo do fotelika i gondoli z
możliwością zapięcia kaptura. Też super, ale występuje w jednej grubości i
jednym rozmiarze, a JJ Cole ma rożne rodzaje.

Bardzo jeszcze polecamy rękawiczki snugunsy:

- z wełną merino, więc ciepłe
- dla dzieci od 0 do 4 lat (więc bardzo rozsądny zakup)
- nie spadają i trudne do ściągnięcia dla dziecka
- maja takie antypoślizgowe kropki, więc kubek z raczek nie wypadnie, można
się wygodnie chwycić poręczy…

Ja: A co polecacie mamie na zimowy spacer z maluszkiem?

B: Ciepłe rękawiczki i buty! A tak na poważnie, to ja sobie chwaliłam bardzo:

- uchwyt na kubek plus kubek termiczny – to zawsze przyjemnie mieć ciepła
herbatkę:)

- dobre opakowanie termoizolacyjne, jak dziecko już popija z butelki, itp,
żeby nie mieć kłopotu ze zbyt zimna woda. W tym temacie polecam bardzo torby
do wózków marki Ju Ju Be – są całe termoizolacyjne i naprawdę genialnie
trzymają temperaturę!

J: Czy niektóre z zakupionych powyżej produktów przydadzą się na dłużej
niż okres niemowlęcy?

B: Wszystkie:) Śpiworki JJ Cole są do w dwóch rozmiarach – do roku, a potem do
3 lat. I większość mam, które kupiły pierwszy rozmiar, wróciło po drugi. Ale
były też takie, które od razu kupowały ten do 3 lat i przy niemowlaku
“zwijały” zbytki:)

Opakowanie termo też się przyda na picie jeszcze na długo, bo przecież latem
trzyma chłód. Zamiast o opakowaniu na butelkę można pomyśleć o fajnym
lunchboxie termoizolacyjnym ( u nas marki Skip Hop) i przyda się jeszcze dla
przedszkolaka.

J: Dziękuję za rozmowę

P.S.: Napiszcie w komentarzu czy jesteście za takimi krótkimi wywiadami na dany temat?

Po cichu liczę, że Wam się spodoba i na moim blogu znajdziecie ciekawe i inspirujące rozmowy

Podobne wpisy

• Brak podobnych wpisów.